Het is een behoorlijke tijd stil geweest op dit blog. De oorzaak daarvan lag in de privé-sfeer: op 3 april ben ik bevallen van een zoon én dochter, Joshua en Wende. Omdat ze te vroeg geboren zijn, waren de eerste weken van hun leven heftig, maar het zijn inmiddels twee gezonde, vrolijke kinderen!
Sinds vandaag ben ik ‘officieel’ weer aan het werk. Ik heb er ontzettend veel zin in. Mijn zwangerschap heeft me weer extra motivatie gegeven om aan de slag te gaan in de zorg. Ik heb de zorg weer eens een aantal maanden als patiënt mogen ‘beleven’. Natuurlijk zag ik veel wat goed ging, zoals vriendelijke, hardwerkende verpleegsters, maar ik ben helaas ook weer van de ene in de andere verbazing gevallen. Zo kreeg ik het verkeerde dossier ter inzage en werd ik om louter financiële redenen een dag opgenomen in het ziekenhuis (“we zeggen het maar heel eerlijk, anders verdienen we geen geld aan u”). Wat kunnen die zorgprocessen toch een stuk efficiënter en tegelijk mensvriendelijker, en wat kan die communicatie door artsen toch een stuk beter. Ik heb aan het begin van mijn zwangerschap over die ervaringen nog heel kort wat kunnen twitteren, maar op een gegeven moment heb ik het ’2.0-en’ om gezondheidsredenen toch tijdelijk vaarwel moeten zeggen. Jammer, want ik had al mijn ervaringen graag ‘real-time’ gedeeld. Maar niet getreurd, ik ben het allemaal niet vergeten en de observaties komen nog op (digitaal) papier. Dus vanaf nu een einde aan die stilte. Daarom: tot ziens, horens, mails of twitters!






Proficiat!